Schoolnieuws
Amai, moedig moet je wel zijn om in een hondenweer deel te nemen aan een fietscross! Sommige leerlingen waren dit wel en crosten erop los.
Eentje kon zelfs met een overwinning gaan lopen (of zeg ik beter gaan crossen).
Proficiat aan alle deelnemers!
Onze Kenia-dag is op 19 april letterlijk in het water gevallen. Maar niet getreurd… die mooie sponsortocht is enkel uitgesteld. Van zodra de weergoden het toelaten trekken we onze stapschoenen aan en masseren we de kuiten. Misschien wordt het donderdag 3 mei, we wachten nog de weerberichten af.
Maar… we kunnen niet zo lang wachten om te vertellen wat de acties voor Sun4kids hebben opgebracht. We popelen om het bekend te maken! Het is een recordbedrag! De sponsortocht, het sober maal en de spaarpotjes brachten maar liefst € 1223.35 op. Mevr Pascale zal in de wolken zijn. (We houden het nog even geheim voor haar; tenzij ze natuurlijk naar onze website surft!)
Proficiat lieve kinderen, jullie hebben dit weer prachtig gedaan. In naam van alle kinderen van Sun4kids een hele GROTE DANK U WEL!
Aangezien juf Lien en juf Bénédicte nu wel andere bezigheden hebben: genieten, pampertjes verversen, ‘s nachts wat actiever zijn, .. worden zij op school vervangen.
Juf Els neemt het kleuterturnen voor haar rekening. Zij is voor het eerst bij ons op school. Ze werkte vroeger in Deerlijk, maar door het sluiten van een afdeling kwam ze zonder werk te staan.
Juf Maureen verwelkomen we in het 6de leerjaar en als zorgcoördinator. We kennen haar nog van vorig schooljaar toen ze in het 1ste leerjaar stond.
Van harte welkom op onze school!
Op 13 april 2012 bevielen juf Lien en juf Bénédicte van een zoontje in hetzelfde ziekenhuis op nagenoeg hetzelfde moment.
Willem is het zoontje van juf Lien en Dries, weegt 3250g en meet 51 cm.
Juf Bénédicte en Koen werden de trotse ouders van Maxim. Deze kleine spruit weegt 3340 g en meet 49 cm.
Een hele dikke proficiat aan de jonge ouders!!
De laatste dag!
De moeilijkste opdracht van de week stond ons te wachten: de valiezen maken! Alles daar weer in krijgen is een helse karwei. Verloren sokken slingeren rond. Die slaapzakken passen precies niet meer in die zakken. “Oei, mijn jas zit helemaal onderaan en ik heb hem nog nodig!” Maar… anderhalf uur later staan alles valiezen netjes beneden en zitten we aan de ontbijttafel.
Het natuurreservaat de Doornpanne staat op ons programma vandaag. Twee ervaren gidsen leiden ons rond en weldra hebben ook de duinen geen geheimen meer voor ons. We leren heel wat bij over de typische begroeiing in de duinen en de dieren die er leven, Dit natuurreservaat is een winningsgebied van drinkwater. Ezeltjes zorgen voor het beperkt houden van de duindoorn. …
Terug in de Midwester staat het middagmaal op ons te wachten: balletjes in tomatensaus met frietjes en een waterijsje als dessert. Ook deze maaltijd is een succes!
Tijd om deze prachtige week af te sluiten! We zijn ervan overtuigd dat iedereen genoten heeft. Ook wij, de begeleiders, hebben er heel veel deugd aan beleefd. Dit kwam vooral door het fijne gedrag van onze leerlingen. Bijna iedere gids heeft ons proficiat gewenst voor het gedrag van de kinderen. En zij kunnen het weten; ze krijgen voortdurend nieuwe groepen onder hun hoede.
PROFICIAT VOOR JULLIE FIJN GEDRAG EN WE HOPEN DAT JULLIE DEZE ZEEKLAS NOOIT ZULLEN VERGETEN! HET WAS TOF OM MET JULLIE OP STAP TE MOGEN GAAN!
Vele groetjes van Juf Kim, meester Piet, Griet en juf An
Nét als de renners voor de tijdrit hier, staan wij fit aan de start voor de 4de dag ‘Zin in Zee‘ ! Op naar ‘De Nachtegaal‘ in De Panne voor een voormiddag ‘Zeesnuisteren‘.
We horen het vreemde verhaal van de zeester die haar maag letterlijk over haar prooi uitstort ! Hoe de heremietkreeft haar zwakke achterlijf in een lege schelp van een vreemd weekdier wringt. Dat de zeepaardmannetjes de eitjes produceren en de bevruchte eitjes in hun buidel uitbroeden. Hoe zand ontstaat, …
Met veel ‘aa’s’ en ‘oo’s’ bewonderen we resten zeeleven onder de microscoop : armen van zeesterren, zee-appels, heremietenkreeften, zand, zeekat, tal van schelpdieren, zeewier, … Marcel vertelt ons het ‘verhaal’ van het water : van de getijden, het zout en de stromingen.
‘s Namiddags trekken we in groepjes of op ons eentje door de ‘Route 28‘, een vrije rondgang in ‘De Nachtegaal’ met actieve doe-opdrachten. Juf An rondt af met een gidsbeurt. Ze leert ons hoe schelpdieren ‘leven’, hoe ze een ‘buisje’ uit het zand uitsteken waardoor ze zuurstof kunnen opnemen en kunnen eten, …
We nemen afscheid van ‘De Nachtegaal’ met een fotosessie.
Terug naar de Midwester, waar we ons zwemgerief ophalen.Onderweg moedigen we nog de 3-daagse-tijdrijders aan. Op weg naar het zwembad wenkt de Hoge Blekker. We kunnen er niet aan weerstaan van de zandhoogte naar beneden te rollen, te lopen, te wentelen, … Iederéén zand in de kleren, zand in de schoenen, zand in de haren, zand in de mond, in de oren, … Perfect dus voor een zwembeurt !
Deze keer zijn wij de vissen ! Iederéén geniet van het nat !
Laatste avond, speciale avond ! Eén en al ambiance tijdens het vrij podium. Er wordt gelachen, gedanst, gezongen en vooral genoten ! Op ‘Vrolijke Vrienden’ en het zeelied davert de Midwester. Een duomassage onder leiding van juf An brengt ons tot rust. Nacht in de Midwester !
WORDT VERVOLGD !
Foto’s al bekeken… Goed zo. Moeten we niet zoveel aan toevoegen, want als gewoonlijk spreken ze boekdelen !
Van ‘s morgens vroeg al trilt de Midwester op zijn grondvesten : het daverende zeelied breekt de nachtrust, meteen gevolgd door onze jonge bende zandstuivende estafetteploegen die ook de buren meteen aan de nieuwe dag herinneren.
Na het ontbijt rapen we de schoppen bijeen en haasten we ons naar het nabije strand, waar de zee geduldig wacht. In de verte géén zandkasteel te bespeuren, maar daar brengen wij verandering in. Een uur later herkennen we het silhouet van een vijftal zandpaleizen : het grootste kasteel, het sterkste zandfort, het fijnste bouwwerk, het kleinste en het zandkasteel met de diepste gracht !
Tramhalte ‘Oostduinkerke-Groenendijk‘. Afspraak op het strand met paardenvisser Dominique. Uit het water vertelt hij ons honderduit alle geheimen van de paardenvisserij : hoe kettingen onderaan de netten de garnalen van tussen het zand in het water opjutten, waarom je niet méér én niet minder dan 3 uren na elkaar kunt vissen, waarom je dit enkel met een Brabants boerenpaard kunt doen, …
De paardenvisser zeeft zijn vangst : een eerste schifting. Even later wordt zijn vangst ónze vangst ! Wij stappen onder een warme lentezon met een mandvol garnalen een viertal kilometer ver naar zijn huis. Na een laatste sortering en het koken, leggen Johan en zijn vrouw uit hoe we de garnalen ‘pellen’. Verwonderlijk hoe sommige kinderen hier heel handig in zijn. Een half uur later niets dan lege peulen op de grond en een lege zeef : Tiegem heeft het zich laten smaken !
Dapper stappen naar het Visserijmuseum in Oostduinkerke : een tocht van weer zo’n 3 kilometer !
En wie we hier hebben : ons langverwacht ‘hoog‘ bezoek ! Aan de ingang staan kleine Mare, papa Kevin, kleine Ida, mama Lien en Mia ons op te wachten ! Welkom !
Buiten aan het museum getuigen gedenkstenen van het verhaal van de Yslandvaarders. Binnen ontdekken we een nieuw museum met ook doe-opdrachten. De laatste geheimen van de visserij worden voor ons blootgelegd.
Door een wielrennersdorp van de 3-daagse van De Panne banen we ons door een menigte wielerfanaten naar onze tram. Als we dan eindelijk de tram opstappen, hebben we er deze dag alles samen méér dan 10km ‘stappen’ op zitten… mét een pak kennis en ervaringen bij ! PROFICIAT STAPPERS !
Een gezelschapsspellenavond en het vervolg van ons zeeverhaal sluiten deze gevulde dag af. Zzz… (zonder ‘ee’ deze keer…).
WORDT VERVOLGD !
Het is al over zevenen als de eerste zeerovers van zich laten horen.
Om halfacht zet ons zeelied er dan écht de beuk in ! Met de volumeknop op ‘max’ begeleiden dansende en springende Bergoppers uit 3 en 4 meteen de eerste klanken van ‘Zin in zee‘ !
Een rappe was, de kamer wat op orde (want er wordt ‘geïnspecteerd‘ !) en als een zeestorm naar buiten voor een hippe gymdans onder leiding van juf Kim !
Het ontbijtbuffet kan ons nu wel de nodige krachten brengen. We tellen maar liefst 7 (zeven !) toespijzen. En als steeds is er bovenop alles dan ook nog vrije keuze tussen 4 soorten fruit. Als gewoonlijk loopt alles weer op wieltjes : de tafeltaken zijn vlug spontaan verdeeld en in een mum van tijd is de hele eetplaats op orde, klaar voor het middagmaal !
Op naar het Duinenhuis, waar gids Lode ons opwacht. Die man weet ons alweer te boeien ! Hij vertelt ons op onze wandeling over het zand, een duin, een panne, … Zelfs een konijnenkeutel heeft zijn -boeiend !- verhaal ! Onderweg passeren we toevallig een paar vissers die met hun pladijsvangst de zee achter zich laten. Eén is zelfs bereid zijn verhaal te doen. Hij laat ons in zijn auto zijn vangst zien. Hij vertelt hoe hij bij laagtij fuiken uitzet en ze tussen hoog- en laagtij weer ophaalt. Naargelang de getijden én de windsterkte én de windrichting moet hij hiervoor overdag, ‘s avonds laat en zelfs ‘s nachts op heuphoogte door het zilte koude zeewater waden !
Onze gids, eerder een man van weinig woorden, prijst ons achteraf voor onze beleefdheid en luisterbereidheid :”Voor een wilde luidruchtige bende, was de visser héél zeker niet bereid van ons zomaar zijn hele verhaal te vertellen !”
Op het strand leert Lode ons nog hoe de Amerikaanse zwaardschede ons zijn leeftijd laat zien, hoe we de afstand van een boot tot de strandlijn kunnen inschatten, … Onze gids is ook een man die van opdrachten houdt ! Eens moeten we om het vlugst een kokkel zoeken, dan weer een nonnetje of een grote strandschelp, het muiltje,…, maar moeilijk is het niet, want Lode weet maar al te goed wélke schelpdieren zich wáár ophouden ! Lode is een wetenschapper, maar ook een visser. Jarenlang maakte hij deel uit van een vissersvloot en… hij gaf méér dan 30 jaar lang les. Een man die van alle walletjes thuis is !
Na een stevig bord appelmoes met braadworst staat het Duinenhuis er weer voor ons. Dit keer neemt een mevrouw ons mee in tal van opdrachten voor zeebonken : van het opstellen van containerschepen in een haven, over het leggen van zeemansknopen, het ordenen van een heuse haven met álles wat er bij hoort,…, tot het bouwen van een zeehut !
In de late namiddag pikt onze trouwe tram ons weer op. We bollen richting Koksijde. Niet om meteen al naar onze stek af te zakken. Neen : een stevige wandeling brengt ons einde zeedijk, waar de uitbater van een gocarzaak ons opwacht ! Kort wat instructies én…40 stalen drie- en vierwielers gossen als een losgeslagen nest mieren de zeedijk af : “ZIN IN ZEEEEEE !!!”
Met het vieruurtje tussen de tanden kiezen we tégenwind, richting Midwester. Nog een dik half uur vrij spel in de tuin : haast iedereen in … de zandbak ! Lekker vuil maken : waren we nog vergeten. Want straks moeten we onder de douche !
Alweer lekker gegeten, de post ontvangen en gelezen en dan tijd voor de dagafsluiter : Alvin And The Chipmunks. ‘Een hartverwarmende film met heerlijke humor en swingende muziek’ , volgens de commentaar op de filmhoes.
Tanden gepoetst, netjes toilet geweest en metéén een doodse stilte over de Midwester !
NachtZzzOEN !
foto’s: zie fotoalbum algemeen
Maandagmorgen rond 08u.00. De eerste zeerovers melden zich op onze speelplaats.
In hun kielzog hun ouders, druk doende met de laatste richtlijnen :”En draag goed zorg voor… En vergeet niet van … En denk aan…”
Nog vóór ze uitgesproken zijn, dartelen hun kinderen al uitgelaten tussen de wilde zeebende !
Het zeelied deint pas uit of daar zwermen de auto’s die ons straks naar de Midwester brengen al op de speelplaats. Koffers geladen, enthousiast afscheid
genomen van mama’s, papa’s, grootouders … en van alle achterblijvers op school.
Een uurtje later ruilen we Tiegem voor Koksijde. Zéker wéten !
Tijdens een eerste strandwandeling vallen we over de zeeschatten : wenteltrapjes, zeeboontjes, wulken, zeeëgels, fuikhoorn, eikapsels van de wulk, …
Iedereen heeft zo wel zijn schatten bij als we wat later weer de Midwester opzoeken om onze voeten onder tafel te schuiven. Zonder morren (jawél mama !) tafel afgeruimd en proper gemaakt, want onze tram wacht niet ! Die eerste tram brengt ons naar Raversijde. Het verhaal over de Atlantikwall en het Koninklijk Domein dat we al van in klas kennen, begint nu plots te leven. De gids boeit, de loopgraven en bunkers, wapens en kanonnen spreken tot onze verbeelding. Iederéén enthousiast !
Het keukenpersoneel heeft het geweten : een gezonde honger bracht ons vanavond naar huis ! Ook hierover is iedereen het eens : de Midwester-keuken mag er zijn !
Na het eten valt een eerste rust bij het brieven-schrijven. Zelfs de omslagen worden versierd : iederéén moet het weten dat het hier best naar onze zin is !
Dan naar boven : tanden poetsen, pyjama aan. Een zeeverhaal brengt de laatste rust vóór de eerste nachtrust.
Zzz… zzz… zzzeeee…
In de Bergop lopen er leerkrachten en kinderen rond met groene vingers. Nee, in de pot groen verf hebben ze hun handen niet gestoken. Ze willen tuinieren!! De aardbeien en de aardappels zijn reeds geplant, de radijzen en de sla gezaaid. En er is meer op komst … dat houden we nog even in petto. 
Wil je meer zien en weten kijk dan naar de blog van de 3de kleuterklas en die van het 3de leerjaar. Daar vind je die “groene vingers”. Veel succes met de moestuin.